Τρίτη 29 Απριλίου 2008

ΧΟΡΕΨΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!

Δεν μας έφτανε η βροχερή ψυχρολουσία της Ανάστασης έχουμε και ...."ψυχρολουσίας" συνέχεια.

150 το βαρέλι το πετρέλαιο(και που'σαι ακόμη!)

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ:Αύξηση του φιπιά, των τροφίμων,των δέκο-μέκο και λοιπών αυξήσεων που μειώνουν, έως εξαντλούν την τσέπη μας. (Χώρια η πολιτική κρίση!)

Ως γνήσιοι όμως Ελληνοπαίδες, ξέρουμε να αντιμετωπίζουμε την κατάθλιψη και τον προβληματισμό με τον δικό μας μοναδικο τρόπο!


ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΙΟΥ και ...ΓΛΕΝΤΙΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
(Κλικάρετε,ζουμάρετε(full screen δηλαδή) και ...
ΧΟΡΕΨΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!

Κυριακή 27 Απριλίου 2008

FARAONA ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Στην άκρη των χειλιών
κρέμεται το φως.
Στα βάθη των ματιών
η μουσική του λόγου κατοικεί.
Χέρια ευκίνητα
το χρόνο ξεγελούν,
του ξεφεύγουν.
Νήματα κρατά και χάντρες,
όνειρα πλέκει
ξεφυλλίζοντας τη ζωή ,
μελετά
των λέξεων τα μυστικά.
Με συναισθήματα καλοκαιρινά
μυνήματα αγάπης στέλνει,
δέσμες φωτεινές ,
λίθους πολύτιμους,
που απλόχερα
χαρίζει.

Μια νύχτα
που κράτησε αιώνες
κουραζόμουν να ανασαίνω.
Τα λόγια σου,
βροχή από χάντρες στιλπνές,
βάλσαμο σταλάξανε στη ψυχή μου,
την δρόσισαν.

Σ' ευχαριστώ!






ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Σε όσους και όσες γιορτάζουν!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΥΓΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ,

Σε όλον τον κόσμο!




Τρίτη 22 Απριλίου 2008

ΟΝΕΙΡΑ ΑΜΑΡΑΝΤΑ

Δραπέτης στον άνεμο
σε γνώρισα
ηλιοβασίλεμα από κείνα
που εισχωρούνε εντός σου
μύριζες αύρα θαλασσινή
και άλμη,
ηδύφωτη ολκή
άνθισες μέσα μου,
την πεθυμιά
μύριων παρεκτροπών μου
ανέσυρες
ραίνοντας μ' ανασαιμιές αμάραντες
το χρόνο,
αμόλευτη νύμφη
των κρυφών μου σιωπών

Τάκης Τσαντήλας


Μάταια προσπαθώ να φυγαδεύσω την σκέψη μου από σένα.
Όπου και να πάω,
η φωτεινή σκιά σου μ'ακολουθεί.

Κι είναι η πεθυμιά μου έντονη τόσο...
που πλάι μου σε νοιώθω
στην αμμουδιά
να περπατάς μαζί μου.


Βλέπουμε τη δύση να φλέγεται.
Τον ουρανό
που γεμίζει μ' άστρα
στο χρώμα της ώχρας.
Χάνεται το βλέμμα,
στης θάλασσας
την ατέλειωτη εναλλαγή αποχρώσεων.
Χαζεύουμε τις ψαρόβαρκες,
καθώς σαλεύουνε στο κύμα αρμονικά.
Είναι η ώρα που οι ψαράδες της νύχτας
ετοιμάζονται να αναχωρήσουν.

Χωρίς ντροπή
τολμώ να σου πω...
πόσες φορές στάλαξα δάκρυα,
στην αργυρή φεγγαρογραμμή,
παρακαλώντας τη θάλασσα
να πραγματοποιήσει την ευχή μου...
να ήσουν εδώ.

Κοίτα!
Τη σελήνη τη σκέπασε ένα κρέπι.

Ο χρόνος...
σκεπάζει τα όνειρά μας.

Για να μη νοιώθουμε το βάρος του χρόνου,
πρέπει να μεθάμε χωρίς διακοπή .
Η αγάπη μεθάει.
Ο έρωτας μεθάει.
Το πάθος μεθάει.

Το ποτήρι μου,
πάντα γεμάτο είναι,
σου προσφέρω
Πιες...

Ανασαιμιά



Get your own playlist at snapdrive.net!

Δευτέρα 21 Απριλίου 2008

BLOGOΠΑΙΧΝΙΔΑ

Καιρός να αρχίσω να ανταπεξέρχομαι στις υποχρεώσεις μου στα blogoπαίχνιδα γιατί έχουν ήδη μαζευτεί πολλά.

Για τα παρακάτω παιχνιδάκια δέχτηκα πρόσκληση από την Artanis αλλά εγώ δεν θα καλέσω κανέναν, γιατί είναι καιρός να σταματήσουν, να αρχίσει κανένα καινούργιο.('Ασε που νομίζω ότι όλοι πια έχουν παίξει τα παιχνίδια των ερωτήσεων).



BLOGOΠΟΙΧΝΙΔΟ 1: ΟΙ 40 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
-----------------------------------------------
1. Όνομα:
Ανασαιμιά αλλά για τους φίλους και …Ανάσα!

2. Γενέθλια:
5 του Μάη…(Σε λίγες μέρες…μη τυχόν το ξεχάσετε!)

3. Ζώδιο:
Ταυρούλα

4. Χρώμα μαλλιών:
Κάποτε ήταν καστανά. Τώρα, από πάνω εμπριμέ ,από κάτω ή γκρίζα ή λευκά. Δεν ξέρω ακριβώς και ούτε έχω και περιέργεια να μάθω!

5. Χρώμα ματιών:
Βαρετό καστανό.

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ?
Μονίμως!!!!

7. Είδος μουσικής που ακούς:
‘Έντεχνο περισσότερο, μπαλάντες ελληνικές και παλιές ξένες, ροκ, ρεμπέτικα και παλιά καλά λαϊκά, κλασική μουσική.

8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross:
Τουίτι.

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά?
Αυτό πονάει …άλλη ερώτηση!

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις:
Ας φέρει κάτι καλό ετούτη η μέρα!

11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι:
Το κινητό μου.

12. Τί έχεις στον τοίχο σου?
Δεν έχω τοίχο δικό μου!

13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου?
Μια ζυγαριά(γμτι μου)!

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες?
Το έχω πάθει…ΕΠΙΒΙΩΣΑ!

15. Αγαπημένος αριθμός:
38

16. Αγαπημένο όνομα:
Αφροξυλάνθη!

17. Τα χόμπι σου:
Μουσική και διάβασμα

18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα?
Σε άλλη γη σε άλλα μέρη!

19. Μια ευχή για το μέλλον:
Να είναι καλά τα παιδιά μου.

20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες?
Αναγέννηση.

21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου:
Πόσο χρόνο έχω;

22. Αγαπημένο λουλούδι:
Λευκά τριαντάφυλλά,πασχαλιές,μυγδαλιές

23. Αγαπημένη σειρά:
Σορρυ …δεν….

24. Αγαπημένη ταινία:
1900

25. Αγαπημένο τραγούδι:
Πολλά… αλλά αυτό που ακολουθεί είναι η πρόσφατη αδυναμία μου.



26. Aγαπημένο βιβλίο:
Ένα μόνο; Εύκολο να διαλέξω; Αυτές τις μέρες πάντως διαβάζω την ανθολογία της Γαλλικής ποίησης(Από τον Μπωντλαίρ ως τις μέρες μας) και το όταν έκλαψε ο Νίτσε.

27. Αγαπημένο ζώο:
Σκύλος

28. Αγαπημένο ρούχο:
Τα τζιν μου

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα:
‘Ελλη Λαμπέτη

30. Αγαπημένο χρώμα:
Κόκκινο!

31. Αγαπημένο φαγητό:
Πιπεριές γεμιστές(μόνο με ρύζι, χωρίς κιμά) και ντολμαδάκια γιαλαντζί με γιαούρτι.

32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι?
Δεν ταυτίζομαι.

33. Κακή συνήθεια:
Παίρνω εύκολα φωτιά όταν υποτιμούν τις διανοητικές μου ικανότητες, και όταν θίγεται η αξιοπρέπεια μου

34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει:
Η κακή μου συνήθεια.

35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει:
Να ξεχνάω αυτά που πρέπει να θυμάμαι και να θυμάμαι αυτά που πρέπει να ξεχάσω.

36. Συνηθισμένη ατάκα:
‘Όχι ρε γαμώτο!

37.Ποια είναι η δουλειά που θα ήθελες να κάνεις:
Συγγραφέας.(Είναι δουλειά αυτή;)

38. Μεγαλύτερος φόβος:
Μη πάθουν κάτι τα παιδιά μου . Ούτε να συναχωθούν δεν θέλω! Τρομοκρατούμαι!

39. Η καλύτερη pizza:
Χωριάτικη με λευκό τυρί και ντομάτα.

40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…:
Τα μόνα όντα (εκτός από τη μάνα μας) που μας αγαπάνε πραγματικά.

Blogoπαίχνιδο 2: Ερωτήσεις υπερρεαλιστών!
----------------------------------------------------------
-Γιατί κλαις;
Όχι …εντάξει…είμαι καλύτερα τώρα!
Γιατί δεν κλαις;
Για να μη πάθω αφυδάτωση.

-Πού είναι ο βάλτος;
Στην παγίδα που στήνεται.

-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
Εγώ , δεσμώτης και δεσμοφύλακας.
Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
Στο αδιέξοδο
Περιφρονείς κάτι;
Τους δήθεν και τους υποκριτές.
Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Πάντα ερωτεύομαι για πάντα!
Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
Εδώ ξεπουλιέται η χώρα μας, στα έργα τέχνης θα κολήσουν ?


Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
Αν αφορούν πραγματικά έργα τέχνης να αφαιρεθούν.Αν αφορούν ψευτοέργα τέχνης να μείνουν.

Do you remember revolution?
My revolution? Mπά! Μόνο …στάσεις!

Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
Δεν μου αρέσει η λέξη «επιβάλω» και με εκνευρίζει η λέξη «ωροσκόπιο»
Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
Δεν προβληματίζομαι γιατί δεν ζει ο παππούς μου.

Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Συνήθως εγώ της στήνω καρτέρι αλλά με πιάνει στον ύπνο!
Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο;
Είμαι εναντίων της βίας!
Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
Είμαι από βόρεια μέρη…την Αχαρνών την ξέρω μόνο από τη Μονόπολη.
Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
Είπα!Είμαι εναντίων της βίας! (Δέκα εκλαίρ;;; μμμμ…δελεαστικόν!)

Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα’ αστέρια;
Κάτι έβλεπα να γυαλίζει αλλά νόμιζα ήταν τα σφραγίσματα. Θύμισέ μου να στα δείξω, να με πεις, μπας και έχω αστέρια.

Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Είμαι ένα μέτρο πριν το χείλος του πηγαδιού! Ήδη άρχισα να βλέπω τα πρώτα ανοιξιάτικα λουλούδια. 2 μήνες ήταν αυτοί!
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ ΠΗΓΑΔΙ !

( Υπερρεαλιστές τους είπαμε τους εμπνευστές των ερωτήσεων; Γι’ αυτό δεν επικοινωνώ! )

Τετάρτη 16 Απριλίου 2008

ΦΤΙΑΞΕ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ


Μπλοκαρισμένη στο γκρίζο πλέγμα της πραγματικότητας, μ’αρέσει να δραπετεύω.

Φυγάς της νύχτας, πάνω από φράχτες νοητούς.

Καβαλικεύω το όνειρο, η ανυπότακτη σιωπή μου καλπάζει και το παραμύθι αρχίζει.











"'Οπου δεν υπάρχει έξοδος,υπάρχει πάντα μια διέξοδος"




Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι εσυ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ'το, ξαναβρές τo, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Ξελεύθερώνω την ωραία πεταλούδα
από τη σφραγισμένη γυάλα της
Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα
και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Μ'αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ'το, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

(Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής & Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου)

Πέμπτη 10 Απριλίου 2008

ΣΤΙΓΜΕΣ


Tούτη η νύχτα δε λέει να ξημερώσει.
Tο όνειρο κρεμάστηκε στο σώμα του φεγγαριού.
Βαδίζω μόνη στον ίδιο σκοτεινό δρόμο,
ακολουθώντας τη λευκή διακεκομμένη γραμμή που χάραξαν οι στιγμές μας.
Ένα συνεχές πήγαινε έλα.
Ο δρόμος αρχίζει από την αγάπη,
τελειώνει στη σιωπή.

Ριγά ο καιρός στις ασάλευτες λεύκες καθώς αφουγκράζεται την πετρωμένη σιγαλιά.
Η απουσία σου γεύση πικραμύγδαλου.
Ρίχνω το ασάλευτο δάκρυ μου στο κενό.
Δροσίζεται η στεγνή σκέψη
και τότε ένα παραμύθι ξετυλίγει την ιστορία του
για έναν ναυαγό μαχητή που στα τυφλά έψαχνε καινούργιους δρόμους.
Η νοσταλγία υπνωτίζεται.
Μια στρατιά ολάκερη αυταπάτες ορμούν και κουρσεύουν το μυαλό.
Κι είναι μονότονος ο χτύπος της καρδιάς,
για ένα όνειρο που ψυχορραγεί,
τα χρόνια που κύλησαν,
τις στιγμές που σώθηκαν.

Και μια υπόσχεση ...
που βυθίστηκε στην ωκεάνια σιωπή της.



Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...

για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.

Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.

Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

H ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ ΚΑΒΑΦΗ

ΜΑΚΡΥΑ
--------------
...εκείνη του Αυγούστου...'Αυγουστος ήταν η βραδιά...


ΦΩΝΕΣ
------------
...ήχοι...σα μουσική, την νύχτα, μακρινή που σβήνει...

Η ΠΟΛΙΣ
--------------
...στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους...


ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ
-------------------

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα...

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

ΠΙΟ ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΙ ΑΠ' ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ

Καλότυχος εκείνος που κοντά σου κάθεται
και γλυκά όταν μιλάς σ'ακούει
και τ'απαλό χαμόγελό σου χαίρεται,
που με κάνει να σπαράζει βαθιά μέσα στα στήθια μου η καρδιά.Γιατί και μια στιγμή μονάχα όταν σε ιδώ,
φωνή πια δε μου μένει,
μήτε γλώσσα και μια φωτιά ξεχύνεται στα μάγουλά μου.Θολά τα μάτια τίποτα δε βλέπουν,
μήτε τ'αυτιά μου ακούν.
Τρέχει ο ιδρώτας απάνω μου
και μια τρεμούλα με κυριεύει.Πιο πράσινη κι απ'το χορτάρι γίνομαι
κι άλλο δε θέλω παρά να πεθάνω.


Σαπφώ (Μετάφραση:Ν.Χριστιανόπουλος)



Get your own playlist at snapdrive.net!