Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΑΝΑΣΑΙΜΙΑ
- .
- Χρόνος... Θαλασσογραμμή κομμένη με διαμάντι. Αμείλικτος, ακαθόριστος, μνήμες ακρωτηριασμένες, μήλο που σαπίζει στα χέρια της Αφροδίτης. Απόπειρα φωτός. Μπορώ ακόμα ... Όταν σαν πολυέλαιος κρέμεται το ολόγιομο φεγγάρι, κεντάω Ουράνια τόξα. Βελονιές, τρυπάνε τα δάχτυλα. Φυτεύω κατάστηθα στη νύχτα χρώματα της ίριδας . Υπάρχω. Ζω ... ακόμα στιγμές, αναλαμπές ζωής. Ακούω... τον ήχο των βημάτων σου, το πέρασμα του χρόνου, το φτερούγισμα μιας πυγολαμπίδας πάνω σ' ένα κρεβάτι πύρινο. Ακούω... την ανάσα σου, την ανάσα μου, τον σαρκασμό του χρόνου. Κραυγάζω... «Είμαι γέννημα του νόμου της φωτιάς» «είμαι πλασμένη να γεννώ καρπούς αγάπης» Ξαναβρίσκω το ανθρώπινο σχήμα μου. Φυτεύεις στα σπλάχνα μου της φωτιάς το σπέρμα. Τώρα σαν ηφαίστειο κυοφορώ τη λάβα μου
Εγγραφή στο
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια