ΑΡΜΑΤΩΣΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

.

Μια ευλογημένη στιγμή
ανταμώσαμε,
ζωή γίναμε.

Με άφησες για λίγο
να δω
διάπλατα τα πλάνα της ζωής σου,
το βυθό σου
με τα όμορφα κοράλλια.
Μόνο για μια στιγμή ...
επί τον τύπο των ονείρων σου
άγγιξα.
Θυμήσου ...
πόσα αστέρια
πόσα φεγγάρια
ρίχτηκαν στην Αχερουσία της ζωής μας
ρυτίδωσαν το πάθος να ανταμωθούμε

ΕΣΥ...
Γλάρος
πάνω απ' το κύμα
πάνω από μένα
πάνω ψηλά.
Κι όμως ...
αφήνεις τους αιθέρες
βουτάς
αύτανδρα βυθίζεσαι.
Γιατί;
Σκουντουφλούν τα όνειρά σου
στους μελανούς καιρούς
Γιατί;
Οι αιτίες οξύμωρες
Γιατί;
Τρεμάμενα είδωλα της αλήθειας
στον απόηχο της σιωπής

ΕΓΩ...
Ποιος κοιτά το ρολόι όταν μένει
με τα συντρίμμια
των ονείρων του στα χέρια;
Με δάχτυλα κιτρινισμένα
από τη νικοτίνη
ξεφυλλίζω τη ζωή μου
και στέλνω μυνήματα
Αγάπης.

Φορώ αρματωσιά της αγάπης.
Ψάχνω να σε βρω.
Θύμηση ασώματη

οδηγός,
το μαγεμένο φως σου,
θλιμμένος φανοστάτης χρόνου.


Πηγάδι απύθμενο συναντώ.
Κάπου στο βάθος
ακούω τη φωνή σου
αμυδρά ...
ένα στεναγμό.
Σκύβω
στη ψυχή μου πέφτουν θραύσματα του φεγγαριού.
Σ' ακούω
ρίχνω σκοινί
πλεγμένο με ηλιοακτίνες.

Το αγνοείς ...
Φωνάζω.
Δε μ'ακούς.


Άσε με στο βυθό σου να βουτήξω
δίπλα σου να κάτσω σιωπηλά
δε θα ζητήσω
ούτε το χάδι των ματιών σου.
Μόνο άσε με
το χέρι να σου κρατώ
περιμένοντας μαζί σου
να λιώσουν τα χιόνια .

(Τραγούδι:Γιάννης Χαρούλης-Μιλτιάδης Πασχαλίδης)


Get your own playlist at snapdrive.net!